Lagos de Covadonga - trasa, dojazd i ceny autobusów

Między szczytami Picos de Europa leżą dwa jeziora, które potrafią zachwycić nawet osoby niezainteresowane wymagającą turystyką górską. Lagos de Covadonga to jednak nie tylko punkt widokowy, lecz także krótka trasa spacerowa, dawne kopalnie, wysokogórskie hale i dobra baza do poznania Covadonga oraz asturyjskiego wybrzeża. Poniżej opisuję, co dokładnie zobaczyć, jak zaplanować dojazd w 2026 roku, ile kosztuje autobus i kiedy najlepiej przyjechać.

Co naprawdę zobaczysz na miejscu

Najbardziej znane są jeziora Enol i Ercina, powstałe w zagłębieniach wyrzeźbionych przez lodowiec. Enol jest większy i otoczony szeroką halą, natomiast Ercina leży wyżej, w bardziej surowym, skalistym otoczeniu. Ich wygląd zmienia się z pogodą. Przy słońcu woda ma zielonkawy odcień, a przy mgle cała okolica staje się niemal teatralna.

W pobliżu Enol znajduje się vega, czyli górska łąka, na której często pasą się krowy. To ważny element krajobrazu Picos de Europa, a nie przeszkoda dla turystów. Zwierzęta mogą swobodnie poruszać się po terenie, dlatego nie należy ich dokarmiać ani podchodzić zbyt blisko.

Najciekawsze miejsca nie zawsze znajdują się tuż przy parkingu. Warto podejść do miradoru Entrelagos, skąd widać oba jeziora, oraz zajrzeć do dawnych kopalń Buferrera. Górnictwo pozostawiło tu wyraźny ślad, a krótki spacer wśród pozostałości wyrobisk dobrze pokazuje, że ten krajobraz ma także historię przemysłową.

Po intensywnych opadach może pojawić się trzecie jezioro Bricial. Nie należy jednak zakładać, że będzie widoczne podczas każdej wizyty. To sezonowe oczko wodne, dlatego najbardziej prawdopodobnie zobaczymy je wiosną lub po dłuższym okresie deszczowej pogody.

Jak dojechać i ile kosztuje wizyta w 2026 roku

Punktem wypadowym jest zwykle Cangas de Onís, skąd prowadzi droga przez sanktuarium Covadonga i dalej drogą CO-4 w górę. Od Cangas de Onís do jezior jedzie się około 35 minut, ale w sezonie czas przejazdu może znacznie się wydłużyć przez ruch i ograniczoną liczbę miejsc parkingowych.

W 2026 roku ograniczenia wjazdu obowiązują w następujących terminach:

Najważniejszy wyjątek dotyczy kilku dni w okresie letnim. 6 czerwca dostęp jest możliwy wyłącznie pieszo, natomiast 24 lipca ograniczenia obowiązują tylko po południu. Szczegółowy kalendarz trzeba sprawdzić przed wyjazdem, bo nawet poza oficjalnymi terminami droga może zostać czasowo zamknięta po zapełnieniu parkingów.

Autobusy odjeżdżają z Cangas de Onís oraz z parkingów położonych na trasie do Covadonga. Bilet w obie strony kosztuje 9 euro dla osoby dorosłej, 3,50 euro dla dziecka od 4 do 11 lat, a dziecko do 3 lat jedzie bezpłatnie. Parking przy punktach przesiadkowych kosztuje 3 euro za samochód na dzień.

Od 28 marca do 30 września pierwszy autobus w górę odjeżdża o 8:00, ostatni wjazd zaplanowano na 17:45, a ostatni zjazd na 20:50. Od 1 października do 8 grudnia ostatni wjazd jest wcześniejszy i przypada na 16:00, a ostatni zjazd na 19:05. Bilet najlepiej kupić wcześniej, bo sprzedaż na miejscu zależy od wolnych miejsc.

Jeżeli planujesz również sanktuarium, najwygodniej najpierw wjechać nad jeziora, a w drodze powrotnej wysiąść w Covadonga. Autobus wahadłowy między parkingami, Cangas de Onís i sanktuarium kursuje co 30 minut w godzinach działania planu transportowego.

Najlepsza trasa spacerowa dla większości osób

Podstawowa pętla ma około 5 km i jest najrozsądniejszym wyborem podczas pierwszej wizyty. Nie wymaga doświadczenia alpinistycznego, ale to nadal górski szlak, więc obuwie sportowe z dobrą podeszwą będzie znacznie lepsze niż miejskie trampki.

Przeczytaj również: Plaże w Maladze - którą wybrać na pierwszy dzień nad morzem?

Co obejmuje krótka pętla

1. Parking Buferrera i punkt informacji stanowią wygodny początek spaceru.
2. Po drodze można podejść do miradoru del Príncipe, skąd otwiera się szeroka panorama gór.
3. Trasa prowadzi przez teren dawnych kopalń Buferrera.
4. Następnie dochodzi się do jeziora Ercina, położonego wyżej i otoczonego bardziej skalistym krajobrazem.
5. Przez punkt widokowy Entrelagos szlak kieruje się w stronę hali Bricial i jeziora Enol.

Na spokojne przejście z postojami przeznaczyłbym około 2-3 godzin. Sama długość nie jest problemem, ale kamieniste odcinki, zmienna pogoda i częste postoje na zdjęcia sprawiają, że pośpiech odbiera tej trasie sens.

Rodziny z małymi dziećmi mogą skrócić spacer do najbliższych punktów przy jeziorach. Trzeba jednak pamiętać, że wózek dziecięcy nie będzie wygodny na całej pętli. Przy mgle również nie warto oddalać się od oznakowanego szlaku, ponieważ widoczność w górach potrafi zmienić się w kilka minut.

Kiedy przyjechać i co spakować

Najbardziej uniwersalna jest późna wiosna i wczesna jesień. Wiosną rośnie szansa na zobaczenie Bricial, a jesienią świetnie prezentuje się bukowy las Palomberu. Lato daje dłuższy dzień, ale także największy tłok, zwłaszcza w weekendy i w sierpniu.

Na wysokości ponad 1000 m pogoda może być zupełnie inna niż w Cangas de Onís. Nawet w ciepły dzień warto mieć kurtkę przeciwdeszczową, dodatkową warstwę ubrań i nakrycie głowy. Przydadzą się także woda, przekąska i krem z filtrem, bo na otwartych halach słońce potrafi mocno operować.

Nie planowałbym tutaj klasycznego pikniku plażowego ani kąpieli. Brzegi jezior są częścią chronionego krajobrazu, a największą przyjemność daje spacer, cisza i obserwowanie gór. Jeżeli marzy Ci się odpoczynek nad morzem, lepiej połączyć wizytę z wyjazdem na plaże w rejonie Llanes lub Ribadesella.

W parku narodowym pies powinien pozostawać pod kontrolą, a śmieci trzeba zabrać ze sobą. Oczywiste zasady mają tu szczególne znaczenie, bo popularność tego miejsca oznacza duże obciążenie dla delikatnego ekosystemu.

Jak połączyć jeziora z Covadonga i wybrzeżem

Samo wejście nad jeziora zajmuje kilka godzin, dlatego można bez problemu połączyć je z Real Sitio de Covadonga. Sanktuarium obejmuje bazylikę i Santa Cueva, czyli grotę z figurą Matki Boskiej z Covadonga. To miejsce ma znaczenie religijne i historyczne, ale nawet osoby niezainteresowane zabytkami docenią jego położenie wśród skał i zieleni.

Dobry plan jednodniowy wygląda tak: rano przyjazd do Cangas de Onís, później autobus nad jeziora, spacer po pętli, zjazd do Covadonga i krótki spacer przy sanktuarium. Nie próbowałbym dokładać tego samego dnia długiej trasy górskiej, chyba że masz bardzo dobrą kondycję i dokładnie znasz teren.

Cangas de Onís warto potraktować jako bazę noclegową. Miasto oferuje restauracje, sklepy i łatwy dostęp do dróg prowadzących zarówno w góry, jak i nad Morze Kantabryjskie. Dzięki temu można połączyć krajobraz wysokogórski z plażami Asturii bez codziennego zmieniania hotelu.

Jeśli zależy Ci na mocniejszym górskim akcencie, z okolic jeziora Ercina prowadzą dłuższe szlaki, między innymi w stronę Vega de Ario. To już propozycja dla osób przygotowanych na wielogodzinny marsz, większe przewyższenia i szybko zmieniającą się pogodę. Na zwykłą wycieczkę krajoznawczą pętla wokół jezior w zupełności wystarczy.

Plan, który daje najwięcej bez niepotrzebnego pośpiechu

Moim zdaniem najlepsza wizyta nad jeziorami Covadonga nie polega na szybkim wysiadaniu z autobusu, zrobieniu zdjęcia i powrocie. Zarezerwuj kilka godzin, przejdź przynajmniej część pętli, podejdź do Entrelagos i zostaw sobie czas na zmianę pogody. Największą wartością tego miejsca jest różnorodność krajobrazu, od spokojnej hali nad Enol po surowe skały przy Ercina.

Przed wyjazdem sprawdź kalendarz ograniczeń na 2026 rok, zarezerwuj autobus i przygotuj się na warunki górskie. Potem możesz spokojnie połączyć jeziora z sanktuarium Covadonga, Cangas de Onís albo jedną z plaż asturyjskiego wybrzeża. Taki plan pozwala zobaczyć więcej, a jednocześnie nie zamienia dnia w nerwowe odhaczanie kolejnych punktów.